07-12-2014

Hoe minder verstand iemand heeft, des te minder bemerkt hij het gemis.

Een redelijke nachtrust gehad. Ik word zelfs pas omstreeks 05:30 uur wakker! Sherly heeft ook goed geslapen. Buiten is het zwaar bewolkt en het nodigt niet uit om buiten in de beruga te gaan zitten. Dan maar een kop thee achter/voor de pc. Sherly zorgt verder voor een ontbijtje. Zo begint ook deze dag rustig.

Onze pembantu is er vanochtend vroeg bij. Ik begroet haar vriendelijk. Zij groet mij eveneens terug. Handen schudden bij kennismaking en bij bezoek is regel op Lombok. Over het niet de hand willen schudden door moslims is veel te doen in Nederland en andere landen.

Er zijn daar moslims, die de hand niet willen schudden van iemand, die ze niet kennen. Ik heb dit op Lombok heel weinig meegemaakt. Een heel enkele keer merk ik, dat een vrouw mijn hand niet wil schudden, maar dan maken we een buiging naar elkaar met voor de borst gevouwen handen. Maar zoals gezegd, dat komt zelden voor.

Handen schudden kan op verschillende manieren.
– Net zoals in Nederland gewoon de hand schudden. Na het handen schudden, raakt men met de rechterhand even de eigen borst aan. Dit is algemeen.
– Jongeren geven ouderen geen hand, maar pakken de rechterhand van de oudere en brengen die naar hun           voorhoofd of wang.
– Is handen schudden niet aan de orde, dan vouwt men beide handen tegen elkaar en maakt een buiging.
– Het begroeten op Javaanse wijze, vergt enige oefening, omdat dit nauw luistert. Het is uitermate “halus”, verfijnd.

Men vouwt beide handen tegen elkaar, buigt enigszins en neemt met de vingertoppen de vingertoppen van de rechterhand van de ander.
Degene, die lager geplaatst is dan de ander, buigt wat dieper.

Echter deze vorm van begroeten kan ook gedaan worden als men iemand hogelijk waardeert. Je ziet het echter niet erg vaak. Het is zeer formeel. Het kussen van de ander is not done. Alleen als men elkaar goed kent of familie is, gebeurt dit. Maar dan niet met de lippen op de wang, maar meer over de schouder buigen. Kussen in het luchtledige.

Het is nog vroeg wanneer ik Roland bel en hem vraag of hij zin heeft om mee te gaan wandelen. Wij spreken af dat ik hem omstreeks 09:00 uur ophaal. Zodra ik bij het hotel aankom staat Roland al op mij te wachten. Wij rijden terug naar Villa Tulip en wandelen van daaruit de helling op. 

Het is een lange- en steile helling. Een opwarmertje. Wanneer wij boven zijn is er ruimte voor het maken van foto’s. Roland begint al te zweten en heeft last van de vliegen. Door lopen dus. We hebben alle tijd en genieten van de omgeving. De weg blijft langzaam omhoog gaan en we spreken onze drankvoorraad aan. Het doet me goed te zien dat Roland het tempo makkelijk kan volgen. Op een gegeven moment slaan wij linksaf en wandelen naar de tweede vallei.

Door de hevige regenbuien van de afgelopen dagen zijn er spontaan kleine watervallen ontstaan. We zijn helemaal één met de natuur. De krekels zingen het hoogste lied en wij zien vele vlinders. Af en toe een verdwaasde koe of boer die ons hartelijk begroet maar verder helemaal niemand. Roland blijft foto’s maken. Aangekomen bij de tweede vallei hebben we prachtig uitzicht op Senggigi en de Straat van Lombok.

De afdaling

De afdaling

Dan begint de afdaling. Even wennen voor Roland. Toch slaagt erin om zonder kleerscheuren beneden te komen. De afdaling voelt behoorlijk stevig aan en is een aanslag op de benen.

Rustig wandelen we via de hoofdweg van Senggigi terug naar Villa Tulip. Nog even twee over twee kleine bultjes en dan staan we voor het toegangshek van Villa Tulip. Genoeg zweet hebben we verloren en vullen dat aan met…..water!

In de middag halen we Sarah op. Samen gaan we naar Mataram. In de Mall slenteren we wat rond. Het is er redelijk druk. Na een uurtje heb ik het wel gezien en rijden we terug naar Senggigi. Sarah heeft energie voor tien en een rustig moment heeft heeft ze niet. Slapen hoort er vandaag niet bij. Dan maar spelen. Wij worden moe behalve Sarah. Helaas is het weer begonnen te regenen en dus kunnen we niet even zwemmen. Omstreeks 17:30 uur brengen we Sarah terug naar haar ouders,

In de avond gaan we wat eten bij Amalia. Het regent nog steeds als we daar aankomen. Frits, Els, Roland en Novi zitten daar ook. Zij hebben de maaltijd al bijna achter de rug. Ik neem een soepje en een broodje en Sherly gaat voor de vis. Na een gezellig uurtje nemen we afscheid en rijden terug naar Villa Tulip. Aanvankelijk wilde ik nog een borreltje nemen voor het slapen gaan maar heb er geen zin in en dus maar…..het bed in.

Tot zover Lombok.

 

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: