09-11-2015

Muggen zijn als kleine kinderen. Als je ze niet hoort, weet je dat er iets mis is.

Vanochtend is het weer tijd om mijn bloedwaarden te controleren. Ikzelf heb het flauwe vermoeden dat de INR (stolling) waarden wel eens hoog kunnen liggen. Na twee controles blijkt dit ook waar te zijn. Mijn waarde ligt op 8.0. Dat is veel te hoog. Waarom de waarde zo hoog is weet ik niet. Vaak vraag ik mij af of ik iets bijzonders heb gegeten of iets teveel alcohol maar het is slechts gissen. De waarde geef ik door aan de Trombosedienst.

In Nederland worden twee groepen streefwaarden gehanteerd:  Groep 1: INR 2,5 – 3,5
Groep 2: INR 3,0 – 4,0 Ik ben bij de laatste groep ingedeeld vanwege mijn mechanische hartkleppen.

Als de INR waarde lager is dan de streefwaarde, dan is er een grotere kans op trombose. Is de INR waarde hoger dan de streefwaarde, dan is er een verhoogde kans op een bloeding complicatie. Binnen de vaststelling van de streefwaarden is rekening gehouden met marges. Het is niet zo dat bij een te lage INR waarde altijd en direct trombose optreedt, of dat bij een te hoge INR waarde altijd en direct een bloeding ontstaat. Toch moet ik attent blijven.

Helaas voor Danny en ook voor anderen is de luchthaven van Praya nog steeds gesloten.De lokale bevolking begint ook te merken dat er nagenoeg geen toeristen meer zijn of komen. Velen verlaten het eiland met een speedboot richting Bali. 

Vanmiddag ga ik wandelen in Duman. Duman ligt in het westen van Lombok en valt onder Lingsar. Het is over het algemeen een waterrijk en vlak gebied. (zie bovenstaande video) Pittige klimmetjes kun je tegenkomen maar vaak is het meer wandelen over de dijkjes van de rijstvelden. Lekker voor de enkels. Helaas gaat Frank niet mee. Hij blijft last van zijn knie houden. Wel Bruce, de oude rot haal ik bij zijn woning op om samen naar Duman te rijden. 

Eerst echter Dian helpen. Dian heeft een verzoekje. Hij wil namelijk een scan maken van een brief en deze verzenden. Nu heeft hij al een aantal dagen geen internet en dus vandaar zijn verzoek. Uiteraard help ik hem even. Zodra het klusje geklaard is gaat hij weer terug naar zijn villa in Kerandangan. Zelf pak ik een uurtje pauze.

Omstreeks 14:45 uur pik Bruce op. Hij staat al op mij te wachten. De weg naar de plaats van vertrek is hobbelig en het dreigt te gaan regenen. We zijn nog geen vijf minuten ter plaatse op het water komt met bakken naar beneden. Iedereen is gelijk doorweekt en de wandeling moet nog beginnen.

Oz en Jim blijken een leuke route te hebben uitgezet waarbij we goed op de sporen moesten letten. Soms een leuk gepuzzel maar het zorgde voor plezier. De regen hield gelukkig op en zo konden we ons verder amuseren tijdens de wandeling. Toch zorgde de glooiende wandeling voor een stukje vermoeidheid. Of zou het nog komen van de hoeveelheid wijn die ik afgelopen vrijdag naar binnen heb gewerkt. Gelukkig herstel ik weer snel en dan weer snel doorwandelen. Al met al een prachtige tocht.

Doorweekt trek ik al mijn kleding uit en droog mij goed af. Helaas blijkt dat ik geen extra t-shirt bij me heb maar dat is geen probleem. Sommigen kleden zich ook om, terwijl anderen in hun natte kleding, op de motor, nog een flink stuk moeten rijden. Ik zet Bruce thuis weer af en rij verder naar Villa Tulip. Daar snel wassen om vervolgens een hapje te gaan eten. 

 

Tot zover Lombok.

 

 

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: