15-10-2015

Alledaagse gebeurtenissen zitten vol wonderen.

Gisteravond op tijd het bed in. Benen zo zwaar als lood en vanochtend als herboren opgestaan. Een nieuwe dag. Vandaag geen wandeling maar gewoon genieten van de warmte van de dag.

In het land Indonesië waar mensen verplicht zijn een geloof te hebben en pretendeert open te staan voor alle geloven, kom je dit tegen. God is liefde Amen, maar de liefde moet wel worden beschermd met een vuurwapen. Speciaal in Aceh, de grootste producent van drugs.

Gisteravond in de BTN, een “zoete” inval bij enkele personen. Twee mannelijke personen afgevoerd vanwege het in bezit hebben/gebruiken van Narcoba. Het blijft gezellig! Maar wat wil je als het al zolang droog is. Dan gaan mensen rare dingen doen.

Voormalig regent van Karanganyar Rina Iriani kan er geen genoeg van krijgen.Er is al behoorlijk geschreven over deze graaiende dame. Het is een zaak die al een paar jaar loopt. Rina had zich schandalig verrijkt aan een woningbouw project, ergens in 2014 werd ze veroordeeld tot een vrij lage straf.

Had ze daar genoegen mee genomen dan had ze nu inmiddels vrij geweest en ook nog zoveel muntjes in haar zak gehouden om lekker de rest van haar leven in haar blote niksie op het strand van Bali te gaan liggen.
Nee dus, zoals nagenoeg alle eigenwijze graaikraaien ging ze in hoger beroep, daar kreeg ze een bonus, op zich viel het toch nog mee, ze kreeg 6 jaar, een boete van 600 miljoen en ze moest de staat 7,87 miljard terug betalen bij elkaar rond de 605.000 Dollar.

Rina dacht, ik ben nu lekker op stoom, dus ik ga verder en ze ging in cassatie, dat zal ook vast wel ingegeven zijn door het kantoor van top advocaat Kaligis, die Rina waarschijnlijk al een vermogen aan salaris afhandig hadden gemaakt. Ouwe Otto verklaarde afgelopen januari nog honderd procent zeker te weten dat Rina zou worden vrijgesproken, waarschijnlijk heeft Rina haar welgevormde oortjes daarnaar laten hangen.

Gisteren viel het definitieve vonnis, het heeft Rina wat moeite gekost, maar dan heb je ook wat.
Rina krijgt 12 jaar, 1 miljard boete (of 6 maanden extra) en de staat moet ze 11,8 miljard terug betalen (of 3 jaar extra) dat is bij elkaar 914.000 Dollar, daar komt uiteraard nog de kosten van topadvocaat Kaligis bij. Rina Rina toch, zeg maar: “Bye bye” met je handje naar Bali.

Rina tak terima maakte er een kunst van om tijdens haar zittingen flauw te vallen, ze heeft veel gevoel voor theater, als ik zo is naar haar kijk dan is ze haar beroep misgelopen, circus Renz had gegarandeerd niet failliet gegaan met zo’n wit clowntje in de piste.

Aceh blijft maar in het nieuws, er zijn 2500 mensen uit de omgeving van Singkil gevlucht, minister van sociale zaken Khofifah stuurt hulpgoederen. Deze mensen gaan ook niet meer terug, dit is al jaren in Aceh aan de gang, de provinciale overheid, politie en moslimorganisaties werken samen om de christenen uit de provincie te verdrijven.

De centrale overheid staat machteloos omdat Aceh met zijn speciale autonomie zijn eigen discriminerende regels kan maken. De regent van Singkil, Syafriadi Manik kwam met de kutsmoes dat de massa zo groot was dat de politie er niet tegen op was gewassen. Deze zelfde Manik wist van de hoed en de rand, maar heeft geen maatregelen genomen, al dagen van te voren wist hij dat het ging gebeuren, het was een goed voorbereidde betaalde actie.

Zelfs de KPK heeft geen vat op dat stelletje daar, Manik heeft met zijn familie alle touwtjes in dat regentschap in handen en er is een roofpartij aan de gang die zijn weerga niet kent. Indonesië is nog niet klaar met Aceh, er gaan weer steeds meer stemmen op voor onafhankelijkheid. 

De eerste stap is gezet door de sharia in te voeren, een betere manier is niet te vinden om het gepeupel onder de duim te houden.

Nu nog de ongelovigen eruit en daarna onafhankelijkheid, het provincie bestuur ziet namelijk met lede ogen een deel van de olie inkomsten naar Jakarta vloeien, dat steken ze liever zelf in hun zak. Het bestuur van Aceh is één grote corrupte discriminerende bende en de KPK krijgt er geen poot aan de grond. 

Tot zover Lombok.

1 reactie

  1. Jan,

    jDit had ik ook kunnen schrijven, maar dan gaat Gilang uit haar vel, want ze weet toch dat het niet helpt. Zij is al deze onzin ook zat, maar is bang dat als ik wat zeg dat ze mij een kopje kleiner maken, dus ik moet zwijgen.
    We gaan daar nog wel over door klagen.

    Rob

Laat een reactie achter bij rob Reactie annuleren

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: