De dagelijkse beslommeringen op Lombok

                                                                                                                                                                                                                                                                               24 maart 2011               

                                                   "De toekomst is de dageraad van het verleden."

Het wordt steeds gekker. Wanneer ik omstreeks 05:00 uur de omroeper van de moskee hoor, ben ik klaar wakker. Ik voel me goed uitgerust. Sherly staat direct naast het bed en begint in de keuken een kop thee voor te zetten. Nadat ik de computer heb aangezet zie ik in mijn mailbox diverse mails staan. Een daarvan is afkomstig van mijn dochter. Ze stuurt met een setje foto's wat altijd leuk is. Zo kan ik foto's bewonderen van de verjaardag van mijn kleindochter, een toneelavond en het paardrijden. Dit soort mails weet ik enorm te waarderen. Het geeft een inkijkje in het leven van mijn kinderen en kleinkinderen.

Rustig genietend van mijn kop thee kijk ik in de beruga naar de zonsopkomst. Wat zal ik anders moeten doen op zo'n vroeg tijdstip?     

Een krantenartikel vertelt me dat de politie bij een recente inval, in een fabriek, heeft geconstateerd dat daar  kristalmeetamfetamine werd gefabriceerd. De fabriek stond in Kalideres, West-Jakarta. De politiewoordvoerder vertelt dat de politie door deze inval heeft weten te voorkomen dat ongeveer 48.000 mensen deze rommel niet meer kunnen gebruiken. Naar verluidt zou er tot 4 kilogram kristal (shabu-shabu) per maand worden  geproduceerd. En dan komt het!!

"Als elke gram Shabu wordt verbruikt door vier personen, dan schatten wij (aldus de woordvoerder) dat we ongeveer 48.000 inwoners het leven hebben gered."  Zo kun je je als politie nog eens verkopen. De helden. De inval vond plaats omstreeks 09:00 uur op donderdag en was gebaseerd na een tip van een buurtbewoner. Een verdachte zou zijn ontsnapt maar de politie arresteerde hem later in een pension in de Jelambar. De politie nam 195 gram crystal meth in beslag bij het pension en 20 gram in de fabriek, alwaar de politie ook aanzienlijke hoeveelheden grondstoffen vond voor de productie van deze drug. Helaas staat er niets te lezen over het eventueel terugvorderen van de winst uit verkoop van deze rommel. Kaal plukken!!!!

Na de koffie rijden Sherly en ik naar Mataram. De schoenen, die ze gisteren gekocht had, zitten niet echt naar haar zin en dus wil ze de schoenen ruilen voor een kleiner maatje. Bovendien wil ze nog een bustier kopen voor onder de kebaya. Ik offer me op en ga samen met Erlang met haar mee. Het is heerlijk zonnig weer en op de weg naar Mataram is rustig. In de Mall aangekomen weet Sherly precies de weg en Erlang en ik volgen haar. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang en na een uurtje zijn we alweer op weg. Vervolgens drinken we bij de moeder van Sherly een kop thee. We blijven echter niet al te lang en omstreeks het middaguur zijn we thuis.

In de late namiddag begint het te betrekken en een groot wolkendek trekt voor de zon. Er vallen enkele druppels maar we zitten onder de beruga en dus is het voor ons geen probleem. Bovendien kan ik het aantal druppels bijna tellen, zo kort duurde het buitje. Erlang wordt na ruim twee uur wakker.

Bij restaurant AW is het erg gezellig en bovendien is er een weerzien met Hans D. Hij verkeert in een goede gezondheid en dat is het voornaamste. Het is een gezellig samenzijn maar omstreeks 18:15 uur neem ik afscheid. Daarna een hapje eten bij Amalia. (dit keer niet druk en dus perfect). Thuis drink ik nog een mok thee maar daarna is de rek eruit en zoek ik het bed op.

Tot zover Lombok.