21-05-2014

Afstand scheidt slechts lichamen, niet de geesten.

Gisteren, genoten van een mooie wandeling. De wandeling duurde voor mij ongeveer een uur. De start was op Senggigi Plaza en voerde ons van daaruit het heuvelachtige landschap in. Niet te veel steile hellingen. Een prachtige wandeling dus om deze week mee te starten. Na afloop was ik zelfs niet eens moe. Vandaag is het een dag waar ik ook aan de zieken denk. Mijn vader die herstellende is, Guus die voor onderzoek naar het ziekenhuis gaat evenals Frits. Wij denken aan hen en wensen hen allen sterkte toe. 

Eka heeft goed nieuws ontvangen van het consulaat. Haar visum is gereed en het consulaat zal haar paspoort opsturen naar Lombok. Haar reis naar Nederland komt dichterbij. Sherly haalt Zahra thuis op. Nadat ze gewassen en gegeten heeft gaan de ogen dicht. Erlang blijft nog een dagje thuis. De dokter heeft hem rust voorgeschreven vanwege zijn pijnlijke knie. In Nederland zou een kind gewoon naar school gaan maar hier zijn er andere gewoonten. 

Wanneer Zahra haar slaap uit heeft neem ik haar voor de computer op schoot en kijken we een film over Nijntje. Grappig om dit te bekijken met een Indonesisch meisje. Ze vind het best wel leuk om naar deze eenvoudige poppetjes te kijken. Uiteraard gaan Zahra en ik nog ruim een half uurtje zwemmen. Ze vindt dat heerlijk en heeft het grootste plezier. Dat blijkt vooral uit het uitkraaien van plezier. 

Na de zwempartij pak ik de motor en rij wat rond in de omgeving van Senggigi. Zoals bekend zijn de Indonesiërs bekend met humor. Niet altijd de mijne maar toch zie je soms leuke en opvallende borden. Indonesiers houden van pronken en een bakje gewone koffie maakt niet echt indruk. Dus moet het van een bekend merk zijn “Starbucks” die doet goede zaken in grote plaatsen. Als ondernemer moet je dan vindingrijk zijn. 

INNERLIJKE RUST:

Ik wil, dit even onder jullie aandacht brengen, omdat het voor mij ook goed gewerkt heeft. Ik hoorde een arts op de tv zeggen dat we, als we tot innerlijke rust willen komen, iets waaraan we begonnen zijn af moeten maken.

Omdat we eigenlijk allemaal wel wat meer rust in ons leven willen hebben, ben ik in huis gaan rondsnuffelen naar zaken waar ik aan begonnen was en nooit had afgemaakt. Ik heb vervolgens een fles Bintang leeggemaakt die nog half vol was, alsmede een fles Chardonnay.

Toen een vles Bailies en een vles wum. Toen ook noch een dos znoepies van M em M en noch wad gips van Smis. Ook noch un ressie wiskie. Je hep cheen noossie van hoe ik mu nu foel.

Stur did an al ju vrinden die rusd noodeg hebbe. En seg da je fan ze hout.

Tot zover Lombok.

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: