21-10-2015

Mensen zouden veel langzamer moeten luisteren.

Zodra alle huishoudelijke klusjes gedaan zijn gaat Sherly met haar zus naar Mataram en heb ik het rijk alleen. Behalve een beetje lezen en computeren heb ik niet veel te doen. Het is heerlijk rustig en het is een mooie voorbereiding op mijn wandeling van vanmiddag.

Vanmiddag wandel ik met de FHHH mee. Het is een zijtak van de LHHH. Eerder liep ik met de RHHH mee. Deze is helaas om mij onbekende redenen gestopt. Nu hoorde ik dat men voornemens is om met een nieuw clubje te beginnen op de woensdagmiddag. Dat zou dan voornamelijk moeten bestaan uit buitenlanders. Zelf heb ik daar zo mijn bedenkingen erbij. Je moet je niet afscheiden als buitenlander. Vermoed dat ik nog wel nadere details zal horen. Komende donderdag wandel ik met een klein groepje in Sandik. We gaan kijken of we een leuke route kunnen verzinnen.

Kort na het middaguur keren de dames terug en bakt Sherly voor mij een restant portie aardappels op. Ze zijn knapperig en pedas. Na het eten knap ik een uiltje. Zahra vermaakt zich prima met de hp van Sherly. Ze kijkt graag naar de serie Marcha de Beer. Zahra mag voor een paar dagen even niet zwemmen omdat ze behoorlijk verkouden is.

Omstreeks 15:45 uur rij ik met de motor naar kampung Duduk. Daar is de startplaats. Een lid van de wandelvereniging heeft daar 20 are land liggen en er is genoeg ruimte voor de mensen om hun vervoermiddel daar te parkeren. Ruim 50 wandelaars verzamelen zich. Er zijn wederom twee routes uitgelegd en beide gaan in de richting van de “Hill”. Dat wordt dus een pittige wandeling.

Na twintig minuten blijkt dit echter reuze mee te vallen en kom ik de groep “runners”tegen die de “long” gaan wandelen. Ze vragen of ik mij wil aansluiten. Omdat ik nog niet moe ben, ga ik ervoor. Tegen beter weten in uiteraard. Na vijf minuten stijl de bergop wandelen zorgt ervoor dat alle kranen van mijn lijf leeglopen en ik drijfnat ben van het zweet. Toch doorzetten. Na ruim een kwartier ben ik op de heuvelrug en gaat het gelukkig iets bergafwaarts. Tijd om op adem te komen.

Maar het is een logica dat wat omlaag gaat ook weer omhoog moet. Ik kijk er niet naar uit maar het moet op een gegeven moment wel gebeuren. Uiteindelijk bereik ik het hoogste punt. Namelijk 210 meter. De gehele route wandel ik uit, net binnen het uur. Afstand 4 km en 681 calorieën verbrand. Na afloop is er genoeg te eten en te drinken maar ik laat het meeste aan mij voorbij gaan. 

Terug naar Villa Tulip. Kleren uit en heerlijk bijkomen in het zwembad. Helaas omstreeks 18:00 uur gaat de stroom eraf. Zit even maar ruim vier uren. We zijn maar naar bed gegaan want buiten in het donker zitten is ook niet echt gezellig. 

Tot zover Lombok.

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: