23-10-2015

Til het op, keer het om en zet het neer. Dan kijk je er heel anders tegenaan.

De gedachte dat een westerling rijk is, zit diep geworteld bij vele Sasakers c.q. Indonesiërs.. Ze zien er ook vaak geen kwaad in, om je geld af te troggelen.  Geloof niet in sprookjes en ga er niet in mee, geen probleem, Als je nee zegt is het ook prima en lachen ze een beetje schaapachtig.

Zelf heb ik er soms wel moeite mee. Het voelt niet goed. En het gaat ook niet om 1 keer, het gebeurt regelmatig Ik heb zelf in de loop der jaren ook allerlei verzoeken van uiteenlopende aard gehad. Indonesiërs lenen de ene schuld met de andere af. Of ze verkopen dingen.

Velen leven sowieso per dag en kijken nagenoeg niet vooruit. Vooral dat laatste is een probleem, omdat dat juist zorgt voor terugkerende problemen. En oh ja dan is er die “vriend” nog die ze kennen. Die kan het allemaal voor je regelen.

Vooruit kijken ligt niet in de aard van de gemiddelde Indonesiër en al zeker niet bij de armen, maar dat zie je in nagenoeg alle tropische landen. Europeanen zijn van oudsher gewend in de zomer te zorgen dat ze in de winter een hap snuf hebben om te overleven, dat zit in onze genen. Dat is in Indonesië niet aan de orde, vandaar dat mensen er veel gemakkelijker over denken, volgens mijn mening, een ontwikkeling van eeuwen.

Dan komt er nog een cultuur bij van: jij heb zat, dus je kan wel een beetje voor mij missen. Terwijl de cultuur in Europa meer in de richting gaat van, een ieder zorgt voor zich zelf. Of ze het niet kunnen of willen begrijpen dat wij wel vooruit kijken laat ik in het midden. Het feit blijft dat het weigeren ons veel meer aangrijpt als bij de vrager, die stapt er over heen met de gedachte, ach … ik heb het geprobeerd, niet gelukt!  jammer dan.

Samen met Sherly gaan we bij het postkantoor en de Telkom langs om de maandelijkse betalingen te doen. Bovendien wil Sherly bij bekenden kijken of er manga’s te koop zijn. Alles verloopt vlotjes maar helaas geen manga’s.

Daarna door naar Ampenan waar we de auto laten wassen. Wanneer de mannen druk bezig zijn met de auto, zetten wij ons rustig in een beruga. Ik ben er maar druk mee. Gelukkig is er water genoeg. De auto wordt van buiten- en van binnen schoongemaakt voor 30.000 rupiah ofwel 2 euro. Ik kan ermee leven. 

Terug in Villa Tulip gaat Sherly de keuken in en begint met het bereiden van rendang. Dat heeft een aantal uren nodig. Voor mij staan er andere klusjes te wachten. Zoals gezegd ben ik er maar druk mee. Ik moet me haasten om op tijd bij Frank te zijn. Samen rijden we voor de wandeling naar Medas. Frank is in goede conditie en kiest al vrij snel voor de “Long”. We moeten nog beginnen.

Bij aankomst is het er al gezellig druk en velen zien op tegen de wandeling. Hij zou behoorlijk pittig moeten worden. Vanaf het begin kunnen we redelijk met de kopgroep meewandelen. Een eerste pittige heuvel staat ons vrij snel te wachten. Daarna is het eigenlijk alleen maar tegen een vals plat oplopen. Wel redelijk steil en het lijkt alsof er geen einde aankomt. Bij de splising long/short kiezen we na kort overleg voor de long. De ruggen gekromd en de benen gestrekt zwoegen we ons naar boven. 

Op de heuvel altijd weer de beloning van een prachtig vergezicht. Hier kunnen we even op adem komen en de beenspieren wat ontspannen. Na verloop van tijd slaan we rechtsaf en beginnen we aan een lang maar geen moeilijke afdaling. Ondanks dat de afdaling niet moeilijk blijft het toch opletten. Hoe lang we nog moeten weten we niet. We hebben het gevraagd maar inschattingsvermogen of tijd hebben de meesten niet. Blik op oneindig en gewoon net zo lang wandelen tot we bij het einde zijn. 

De tocht duur voor ons 1.34 minuten over een afstand van 7 km. Gemiddelde hartslag 124. Mag dus de volgende keer wel iets harder werken. Het aantal calorieën wat ik verbrandde lag rond de 765. Na afloop drinken we gezellig een watertje en trekken een droog shirt aan om vervolgens weer terug te keren naar Senggigi. 

Sherly heeft het eten al klaar staan. Nadat ik me gewassen heb zet ik mij in de beruga en geniet van een koel flesje Radler. Het glijdt lekker naar binnen. En dan…….mati lampu.

Tot zover Lombok.

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: