28-11-2014

Een kleine positieve gedachte in de ochtend kan de richting van je hele dag veranderen.

Heerlijk geslapen. Een nieuwe dag ligt voor ons. Ook een nieuwe uitdaging. Vandaag gaat Roland met mij wandelen. Het zal een ander soort wandeling worden dan afgelopen woensdag. Hier zullen wij moeten klimmen, grote stappen maken en moeten werken. Geen eenvoudige klus. Het is een wandeling in mijn achtertuin. Gelukkig ken ik hier al heel wat paadjes. Roland en ik zullen het wel redden. Of dat binnen de twee  uren zal zijn, moeten we afwachten. Ik heb er in ieder geval zin in.

Sherly is zoals gebruikelijk al vroeg in de tuin te vinden. De planten en bloemen staan er schitterend bij. Het zwembad is schoon en het blauwe water lonkt. Na de middagwandeling zal ik er zeker gebruik van maken. De laatste tijd hebben we last van wilde katten. Zij liggen ‘s-nachts op de stoelen onder de beruga. Ook laten ze hun poep achter in de tuin, hetgeen niet fris ruikt. De kussen zullen we de komende tijd ‘s-avonds naar binnen halen.

Omstreeks 10:00 uur verschijnen er twee bouwvakkers. Het dak van de carport lekt nog steeds en ze proberen te ontdekken waar de lekkage zit zodat ze het kunnen stoppen. In ieder geval gaat er een zak cement het dak op. Of dat de oplossing is moeten we afwachten.

Omstreeks 15:00 uur pik ik Roland, de zoon van Els en Frits op bij hotel Puri Bunga. Samen rijden we naar de startplaats achter in de BTN Green Valley. Wij zijn ruim op tijd. Omdat het begint te regenen stel ik voor om direct met de wandeling te beginnen. We hebben gezelschap van Olivia, een jonge Canadese wandelaarster. De eerste 15 minuten kan Roland het tempo goed volgen. Wanneer wij een rivier moeten oversteken begint het klimmen. De eerste vijf minuten oke. We komen een bord tegen waar wij kunnen kiezen of we de lange of kortere route willen volgen. 

Mijn mede wandelaars kiezen voor de lange route en zo geschiedde. Roland leert dan wat het is om in de bergen te wandelen. Meerdere keren herken ik de blik in zijn ogen: “Waar ben ik aan begonnen?” Terug gaan is immers geen optie meer als je al halverwege bent en dus wandelen, klimmen en rusten we op ons eigen tempo. Ruim twee uur later is de klus geklaard en zijn we terug bij het startpunt. Roland heeft een geweldige prestatie geleverd. Hij heeft een stukje Lombok leren kennen wat velen nog niet kennen. Ik ben trots op hem!

Dan terug naar het hotel. Daar spring Roland met kleding aan zo het zwembad in. Kapot is hij. Zijn ouders zijn blij dat ie weer heelhuids terug is. Na een korte babbel ga ik terug naar Villa Tulip. Deze bijzondere dag sluit ik met een heerlijk gevoel af.

Tot zover Lombok.

2 reacties

  1. Bedankt Jan, dat je hem enthousiast hebt gemaakt en m in de gaten houdt. Hij heeft ervan genoten en je hebt er een wandelfan bij !

  2. Ik ben wel een beetje jaloers op Ro, dat zou ik ook wel willen.
    Helaaaaaaaaaas!!! ik kan net lopen zonder te vallen.
    Geen berg op en af voor mij.
    Ro is in goede handen bij Jan, maar ik kan me voorstellen dat je weer blij ben als hij thuis komt Els.

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: