31-05-2014

Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.

Vanochtend mijn INR gehalte controleren. Een prik in het topje van de vinger en een druppeltje bloed opvangen is genoeg. Een controle stripje in de computer en binnen een minuut de uitslag. (2.5) Dit is voor mij te laag en dus zal ik mijn medicatie voor de komende periode aanpassen. Sherly heeft het al erg druk met het strijkwerk. Zij doet dat zittende, zoals vele vrouwen hier. Natuurlijk krijgen ze dan pijn in hun rug. Wanneer ik aanbied om te gaan rijden, geeft ze aan dat ze te moe is. What ever!

Het ging vanzelf. De elektriciteit viel uit. Niet even maar heel veel uren. Sherly gaat naar Mataram en ik wil graag verder met mijn boek. Ook jammer want het tablet is leeg. Grrr. Dan maar gewoon in de rust stand. In de middag rij ik naar Melase. Het is er behoorlijk druk met wandelaars. Ook een paar Australische toeristen hebben zich aangesloten. Hoe meer wandelaars hoor meer vreugd.

De tocht voert dwars door kampong Tanah Embat om vervolgens de bergen in de gaan. De eerste veertig minuten gaat het alleen maar omhoog. Het tempo ligt niet al te hoog en de wind zorgt ervoor dat het aangenaam is. Boven op de kam van de heuvel even rustig bijkomen en wat drinken. Daarna ga het naar beneden. Een gevaarlijke afdaling! We wandelen door erg hoog gras waardoor de paadjes nauwelijks zichtbaar zijn. Daarbij liggen naast de natuurlijke paadjes ook diepe afgronden.

Af en toe beleef ik hachelijke momenten. De afdaling is ook erg glad door het droge gras. Bijna vallen is dan ook constant aan de orde. Gelukkig komt iedereen zonder kleerscheuren beneden. Daarna is het weer even naar boven maar dan volgt de weg terug naar het startpunt. Ik versnel nog even mijn pas en het laatste kwartier wandel ik alleen. Terug op het startpunt is het gezellig en iedereen heeft zo zijn eigen verhaal over deze prachtige wandeling. 

In de avond voel ik echter mijn enkels. Mijn voeten hebben het zwaar gehad. Door mijn lichaam steeds over te hellen tegen de bergzijde kwam er veel druk op de enkels. Ze zijn behoorlijk pijnlijk. Morgen is er tijd voor rust. Op de agenda staat dan een rit naar Praya. Een familielid is bevallen van een kindje en verdiend een bezoekje.

Tot zover Lombok.

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: