“Maak geen drama van elke tegenslag.”                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een goede nachtrust staan we omstreeks 05:30 uur op. Brutus heeft zich afgelopen nacht niet laten horen. We genieten samen van ons ontbijt. De zolen van mijn voeten beginnen te genezen en de brandende pijn trekt langzaam weg. Reden om samen met Sherly naar het fitnesscentrum te rijden. Daar aangekomen stel ik het loopprogramma voor Sherly in. Zelf zal ik geen loopprogramma doen maar neem ik plaats op een fiets. Op deze wijze belast ik mijn zolen niet te erg. Na ruim een half uur fietsen stap ik behoorlijk bezweet van de fiets. Het viel me tegen. Sherly heeft een half uur hard gelopen en heeft een grote lach op haar gezicht. Ze heeft een ronde meer afgelegd dan vorige week.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug in Villa Tulip vindt een hernieuwde kennismaking plaats met Mourni. Mourni zal wanneer het goed gaat onze nieuwe pembantu worden. We kennen haar nog uit de tijd dat ze voor wijlen Buggy werkte. Terwijl iedereen aan het werk is zie ik plots, een voor mij onbekend beest lopen. Het is geen gekko of toket. Wat het wel is mag men mij vertellen. De vlinder die door de huiskamer heen fladdert is zo grote als een mus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het werk op het dak van de buren wordt voortgezet. Schuren van de dakpannen wordt overgeslagen onder het motto: “van schuren worden de dakpannen dunner en wat onder de verf zit, ziet men niet. De straat achter Villa Tulip genaamd Jalan Jasmine is voorzien van een nieuwe cementlaag en het ziet er allemaal egaal uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze dag was weer erg warm en af en toe zelfs benauwd. Zeker wanneer de wind even wegviel. Sherly had als avondeten gebakken aardappeltjes met ui en  doperwten bereidt. Heerlijk onder de beruga hebben we van dit vorstelijke maal genoten.

 

Tot zover Lombok.

  De dagelijkse beslommeringen op Lombok

24 februari 2010