Na mijn gesprekken, met Sherly, moet ik mij altijd een beeld vormen van hoe de werkzaamheden c.q. vorderingen ervoor staan, betreffende het zwembad. Welnu, doordat Guus mij geregeld foto’s toestuurt kan ik zien hoe het ervoor staat. Gelet op alle rommel die ik in de beruga zie staan, hou ik mijn hart vast voor de vloer. Hopelijk ontstaan er niet te veel beschadigingen.

De wanden en vloer van het zwembad zijn gestort en moeten drogen. Volgens mij is het grove werk gedaan. Tijdens mijn gesprekje van hedenochtend met Sherly geeft ze aan dat de mannen morgen willen beginnen met het tegelen van de wanden. Nadat ze mijn verhaal had aangehoord betreffende de vloer van de beruga deed ze dat af met; Het valt wel mee”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het ontbijt ga ik me douchen. Vanochtend moet ik om 09:30 uur in het ziekenhuishuis te Lelystad zijn. Deze afspraak staat voor controle van het bloed (trombose INR gehalte). Altijd belangrijk dus. Bovendien wordt de CoaguChek gecontroleerd of dat deze nog naar behoren werkt. De CoaguChek is de bloedmeter/computer. Aangezien mijn overbuurman ook naar Lelystad moet, mag ik met hem meerijden. Nadat ik de buurman heb afgezet bij zijn werk ben ik precies op tijd in het ziekenhuis.

Na controle van het bloed en de CoaguChek keer ik tevreden terug naar Espel. Je mag altijd weer blij zijn, wanneer de dokter niets bijzonders te melden heeft betreffende je gezondheid. Hoewel ik natuurlijk al heel wat controles heb gehad, blijft het toch altijd een spannend gebeuren. Gezondheid is een kostbaar goedje en daarom zijn de uitslagen van elk onderzoek belangrijk voor mij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van de voorzitter van de afd. tennis kreeg ik een aantal foto’s toegezonden van mijn inspanningen van afgelopen zaterdag. Sportief gezien is er niets mis met mij, alleen mijn lichaam reageert niet meer zo op mijn signalen. Het heeft een eigen wil. Daarom zal ik komende maanden in Senggigi regelmatig gebruik gaan maken van de sportschool.

 

De middag besteed ik door via Google wat meer te weten te komen over diverse langdurige reisverzekeringen. Er komen een aantal maatschappijen komen naar voren maar het kost me de nodige tijd en moeite om alle voorwaarden te lezen. Dit is echter geen probleem want ik heb tijd genoeg om één en ander uit te zoeken.

 

Vanwege het warme weer doe ik niet al te veel moeite met het eten. Dat herinnert me trouwens aan het feit dat ik mijn dagelijkse portie rujak (vruchten met pindasaus) erg mis. Normaal gesproken at ik dat bijna elke middag in Villa Tulip.

Dit zijn de zoete herinneringen aan Senggigi.

 

Tot zover Espel.

 

 

 

 

 

 

 

De dagelijkse beslommeringen op Lombok