Dromen is de enige luxe van arme mensen.

Na een goede nachtrust heb ik zin in mijn wekelijkse wandeling naar de achterzijde van Green Valley te Senggigi. Het is nog vroeg wanneer ik op stap ga. Zodra ik de huizen achter mij heb gelaten hoor op verschillende plekken een “plof” Het zijn kokosnoten die naar beneden vallen. In enkele bomen zitten mannen met klewangs de noten los te slaan en ze verwijderen ook oude bladeren. Gelukkig hebben ze mij ook in de gaten, zodat ik niet bang hoef te zijn voor zo’n noot op mijn hoofd.

Rustig wandelend kom ik aan het einde van de kampong. Iets verder ligt de begraafplaats en ik breng zoals gebruikelijk een bezoekje aan het graf van Guus. Blijf er even staan en vervolg dan mijn weg langs de rivier. Ik zie dat enkele kinderen en vrouwen zich in de rivier wassen. Een leuk gezicht. Na een begroeting wandel ik naar de andere bergzijde.

Hier mag ik naar boven wandelen. Ik doe het in een rustig tempo en ben sneller boven als dat ik verwacht had. Via de bergkam loop ik naar kampong Duduk. Van daaruit terug naar de grote weg om dan terug te wandelen naar Senggigi. Al met al wandel ik ruim een uur. Het is inmiddels al erg warm terwijl het nog vroeg is. Terug in Villa Tulip laat ik me in het zwembad zakken en koel lekker af. Wanneer ook Sherly haar bezigheden gedaan heeft, breng ik haar naar Mataram.

Onderweg is er wederom een grote politiecontrole. Alles en iedereen moet aan de kant. Wij niet! Geen idee waarom, maar wij kunnen gewoon doorrijden. Van Sherly verneem ik dat de politie de komende tijd veel zal controleren op rijbewijzen en allerlei andere overtredingen. Ik hoe me geen zorgen te maken want bij ons is alles oke.

Sherly komt een paar uur later terug met Neneng, Erlang en Zahra. Erlang wil graag met de hp spelen, Zahra in het zwembad en de dames duiken de keuken in om Ayam kare te bereiden. Ik duik vanwege de hitte ook maar in het zwembad. Het is erg warm en ook het zwemwater verliest zijn koelte. Toch hebben Zahra en ik anderhalf uur lang plezier in het water. Daarna is het voor Zahra tijd om te verhuizen naar dromenland. 

Wanneer Zahra wakker wordt voelt ze warm aan. Ik vermoed dat ze lichte verhoging heeft en ze mag van mij niet meer zwemmen. De kleine protesteert uiteraard  maar we geven niet toe. Bovendien is het tijd voor hen om terug te keren naar hun ouderlijke woning. Na al het vrolijke gekwebbel is het tijd voor rust. 

Via Dian verneem ik dat de wedstrijd Feijenoord-ADO op Fox sport live wordt uitgezonden. Wat een luxe. Na het eten nestel ik mij voor de tv. Echter wat ik 90 minuten lang aan voetbal voorgeschoteld krijg is erbarmelijk. Wat slecht. Hoe slecht dat blijkt wel uit feit dat verdedigers kennelijk niet weten in welk doel de bal moet. Teleurgesteld kruip ik het bed in. 

Tot zover Lombok.