Als je geconfronteerd wordt met een probleem, denk dan goed na. Als er een oplossing is, dan heeft het geen zin je zorgen te maken. Is er geen oplossing, dan heeft het geen zin je zorgen te maken.

Ondanks de teleurstelling van gisteravond heb ik heerlijk geslapen. Fris en ongeschoren sta ik op en geniet van een vers gezet kopje thee. De nieuwe week is begonnen. Geen plannen behalve dan mijn wandeling vanmiddag in Karang Bayan. Mar die het weekend vrij had, is al weer vroeg bij Villa Tulip aanwezig. Sherly en zij kunnen het goed met elkaar vinden. Bovendien is Sherly tevreden over haar werk. Altijd goed.

Het is enige tijd geleden dat ik in de omgeving van Karang Bayan heb gewandeld. Karang Bayan is een plaats in het bestuurlijke gebied West-Lombok in de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Het dorp telt ongeveer 5000 inwoners.

Wetu Telu (ook: Wektu Telu) is een religie op Lombok. Het is een mix van islam het Balinees hindoeïsme en het animisme van de Sasak, de inheemse bevolking van Lombok. Het getal drie (telu) speelt een belangrijke rol in Wetu Telu. Dit verwijst naar de drie godsdiensten, maar ook naar: Allah, Mohammed en Adam, die zijn analoog aan de zon, maan en sterren, die op hun beurt verwijzen naar de hemel, aarde en water. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting tijdens hun ramadan, waarbij er drie dagen wordt gevast. De Wektu Telu wordt door de Indonesische regering niet als officiële godsdienst erkend.

Voor Sherly is Karang Bayan alleen maar belangrijk voor het kopen van Durian. Al vroeg in de ochtend is het erg warm. In de schaduw vliegt de temperatuur naar de 33 graden. In de zon wil ik al helemaal niet zitten. Het is belangrijk om vooral veel te blijven drinken. Zeker vanmiddag. Normaal gesproken is het heerlijk wandelen in de omgeving van Karang Bayan. Geen steile bergen maar vaak door riviertjes en door prachtige rijstvelden. Benieuwd wat voor een soort wandeltocht men heeft uitgezet.

 

Omstreeks 14:45 uur rij ik naar Frank en pik hem op. Het is rustig op de weg en we zijn precies op tijd aanwezig voor onze wandeling. 

Ik vergeet bij aanvang van de wandeling om mijn Polar horloge te starten. Dat doe ik pas na een half uur. Vervelend maar het is niet anders. De tocht voert ons over prachtige slingerende paadjes steeds verder het oerwoud in. 

Iemand hoeft maar een bochtje om te slaan en je bent die persoon al kwijt. Frank en ik kunnen een redelijk tempo aanhouden in het glooiende landschap. Wanneer we bij de kruising komen van short of long, kiezen we voor de long. We hebben er zin in. Het eerste gedeelte valt mee maar dan wordt het meer een klim en glij gebeuren. We hebben onze handen en voeten nodige als we langs de droogstaande rivieren moeten wandelen. Het is goed kijken waar je je voeten neerzet. De sporadische klimmetjes zijn pittig en zijn een aanslag op onze benen.

Uiteraard worden we voorbij gelopen door de hardlopers maar dat deert ons niet. Wij gaan stug door. Na een uur en 27 minuten zijn we terug op de plaats van vertrek. Frank en ik zijn het erover eens dat het een mooie wandeling was. Alleen jammer dat in het dorp veel afval lag. Echt smerig. 

Terug in Villa Tulip heeft Sherly saté Rembige, witte rijst en groenten als avondeten staan. Behoorlijk pittig en ik ben blij dat de Radler lekker koud is. Een lekkere afsluiting van deze mooie dag.

Tot zover Lombok.